Mijn loopbaan

19 jaar heb ik met veel plezier gewerkt bij het Ministerie van Economische Zaken (EZ), en ik heb genoten van de onderwerpen waar EZ zich mee bezig mag houden.

8 mei 1998 stapte ik mijn werkkamer binnen op de 2e etage van Bezuidenhoutseweg 30. Die deelde ik met 1 collega. Ik keek uit op het bordes.
Door dat raam van die dikke witte buitenmuur, best stevige monumentale baksteen bleek toen Greenpeace nog geen jaar later kwam abseilen. Dat bordes waar jaren later die Bentley zo prachtig kleurde bij de stenen van de voorgevel. Twee, drie keer per dag kwam er een koffiejuffrouw langs. Meestal Margreet, soms Ettie. Ettie is er nog steeds; zij doet nu de kassa van het bedrijfsrestaurant.

Met veel plezier leverde ik bijdragen aan onderhandelingen in de circuits rond internationale handelsverdragen, met als hoogtepunt UNCTAD X in Bangkok. Ik genoot van wat toon en woorden ons in groepsgesprekken te bieden hebben, en van de internationale contacten, de afwisseling in talen, de eigenheid en eigen aardigheden van culturen.

In 2001 stapte ik door naar innovatiebeleid. Hier maakte ik kennis met de wenkende perspectieven van de Nederlandse high tech R&D en de grote simulatielabs waar schaalmodellen van bijvoorbeeld schepen, windturbines, havens, worden getest. Daar deed ik kennis en liefde op voor wat de toekomst ons aan vooruitzichten te bieden heeft.

In 2008 stapte ik nog een keer door, naar de energietransitie. Ik ging aan de slag met innovatieprogramma’s voor o.a. waterstof, en mobiel rijden. Later – tot en met vandaag – werkte ik aan windprojecten, omgevingsmanagement en sociale innovatie in de energieke samenleving. Nogmaals verloor ik mijn hart: dit keer aan de kracht en ‘bruis’ van lokale gemeenschappen, bij jou en mij om de hoek, waar jij en ik deel van uitmaken.

Bedrijfsleven

Ik startte mijn loopbaan in 1996 als bedrijfsjurist bij twee grote elektronicabedrijven. Daar leerde ik samenwerken, doorvragen, techniek en op tijd ‘de rode vlag hijsen’.